3 . در متن چاپى در حروف تغييرى داده شد و آن عبارت است از « پ » ، « چ » و « گ » به صورت امروزى كه در نسخهء اساس و ديگر نسخه‌ها به شكل « ب » ، « ج » و « ك » نوشته شده بود . 4 . نسخهء اساس را دو نفر كتابت كرده‌اند و يكى از كاتبان كه از ص 41 تا ص 103 را كتابت كرده « كه » و « چه » را به صورت امروزى نوشته است . 5 . مؤلف كلمات يگان ، دهگان ، صدگان ، هزارگان و ده هزارگان را كم به كار برده است و بجاى آن كلمات عربى آحاد ، عشرات و مأتين و الوف را بيشتر به كار برده است و طبق معمول زمان همه كسور را به كسر متعارفى و به زبان عربى نوشته است . 6 . مؤلف بجاى « يعنى » ، « اى » را به كار برده است . 7 . مؤلف در تفريق اعداد از فعل رفتن استفاده كرده است : ص 10 : « هشت ازو برفتيم دو بماند » و در ص 373 : رفتن بمعنى « روش » را مانند امروزه به كار برده است « هم بر آن طريق برفتيم و با لفظ پارسى گردانيديم » . 8 . جدولهاى اين كتاب همه به صورت حروف جمل بود و ما آن را از بهر آسانى به رقم تبديل كرديم . 9 . مؤلف در چند مورد كلماتى را آورده است كه معلوم مىشود در موقع نوشتن يا ترجمه كردن مطالب تحت تأثير زبان عربى در ترجمه واقع شده است مانند « فى » يعنى « در » « فى شمال » يا مانند « بعيد النور فى ف يعنى در شرف » و « فى ط در هبوط » ، « تحت اى تحت الشعاع » يا مانند « كار تزويج بسيجد لكن فايت شود » و ديگر آوردن « فافهمه » در صفحهء 147 . 10 . كلماتى كه از نسخهء اساس ساقط شده بود ما آنها را از دستنويس‌هاى ديگر در متن چاپى اضافه كرديم و آنها را بين دو قلاب [ ] قرار داديم و آنچه ميان دو ابرو ( ) آمده مصحح براى كامل‌تر شدن جمله به آن اضافه كرده است .